بزرگترین مرجع تولید محتوای شهرسازی کشور.اخبار ، منابع تخصصی شهرسازی و معماری

بزرگترین مرجع تولید محتوای شهرسازی کشور.اخبار ، منابع تخصصی شهرسازی و معماری
بزرگترین مرجع تولید محتوای شهرسازی کشور.اخبار ، منابع تخصصی شهرسازی و معماری
تاریخ : دوشنبه, ۴ اسفند , ۱۳۹۹ Monday, 22 February , 2021
0
مجله

مجله دانش شهر شماره ۲۵

  • کد خبر : 9793
  • 22 آذر 1399 - 12:06
مجله دانش شهر شماره ۲۵
در شماره 25 از ماهنامه دانش شهر مقاله ای با عنوان کشاورزی شهری به چاپ رسیده است.

مجله دانش شهر از سال ۱۳۸۸ شروع به کار کرده و توسط مرکز مطالعات و برنامه ریزی شهر تهران منتشر می شود. دوره انتشار این مجله به صورت ماهنامه بوده و موضوع اصلی آن، دیپلماسی شهری و روابط بین الملل است.

سایت این مجله عبارت است از  :http://rpc.tehran.i

فایل شماره ۲۵ از مجله دانش شهر را می توانید به صورت رایگان از طریق لینک زیر از سایت نوین شهرساز دانلود نمایید.
 
مجله دانش شهر،شماره ۲۵ – بهمن ۱۳۸۹

با رشد جمعیت جهان، بحران انرژی و گرم شدن کره زمین و کمبود مواد غذایی در آینده بسیار نزدیک توسعه شهر‌ها دگرگون شده و به سمت توسعه پایدار پیش خواهد رفت. در بیشتر دوران حضور بشر بر روی کره زمین، تجمع‌ها و سکونتگاه­های انسانی اغلب در اطراف آب‌ها صورت می‌گرفت و روش زندگی غالب مردم روشی شبیه معیشت روستاییان بود. در این سال‌ها که تاریخ بشر را تشکیل می‌دهد، بقای بشر وابسته به شکار و کشاورزی بود و این دو شغل اصلی مردم قرن‌های پیش را تشکیل می‌داد.

در اواخر قرن بیستم، بشریت گام در تجربه­ای تازه نهاد و شهرهای بزرگ و نه روستاها و شهرهای کوچک، محل سکونت اصلی انسان­ها شد. رشد شهرها، چهره زمین و شرایط زندگی بشر را تغییر داد. پیامد مهم اجتماعی- فرهنگی شهرنشینی دور ساختن انسان­ها اول از لحاظ فضایی و سپس از لحاظ روانی از زمینی است که آنها را تغذیه می­ کند. در قرن اخیر، جمعیت افراد شهرنشین از ۱۵% به ۵۰% افزایش یافت، یعنی از ۱٫۵ بیلیون به ۶ بیلیون نفر رسید. در سال ۱۸۰۰ تنها یک شهر با جمعیت یک میلیون نفر وجود داشت، لندن. ولی در سال ۱۹۹۰، ۱۰۰ شهر بزرگ جهان جمعیتی بالغ بر ۵۴۰ میلیون نفر را در خود جای داده بودند و حدود ۲۲۰ میلیون نفر در ۲۰ شهر بزرگ جهان زندگی می­کردند (Urban Agriculture And Sustainable Cities). به گزارش بانک جهانی در سال ۲۰۰۰ میلادی ۳۹ درصد از کل جمعیت جهان در مناطقی ساکن بودند که بیش از یک میلیون نفر جمعیت داشتند. ۱۵ درصد از شهرنشینان در فضایی ساکن بودند که جمعیت آن از ۵ میلیون نفر بیشتر بود. در این سال تنها ۸ درصد آمریکایی‌ها در شهرهای با جمعیت یک میلیون نفر زندگی می‌کردند.

در سال۱۹۷۷ در کشور کنیا و به مناسبت “روز زمین”، جنبشی با عنوان “کمربند سبز” به ­وجود آمد که یکی از اولین تلاش­ها برای ارتباط بین جوامع انسانی ومنابع طبیعی در غالب یک اتحاد زیست محیطی بود. این جنبش در ابتدا با یک اجتماع محلی به­ شکل بسیج شدن گروه­های مردمی به منظور کاشت درختان بومی در زمین­های مستعد شروع به­ کار کرد. در سال­های اخیر فعالیت­های تشکل به سمت رویکردهای تأمین غذا و تولید غذاهای بومی ارزان و قابل کشت آسان بسط داده شده است. تعدادی از این غذاها که به واسطه رشد سریع (بیشتر از لحاظ سازگاری بومی) کیفیت و کمیت بالایی داشتند امکان صادرات پیدا کردند. کاشت و تهیه محصولاتی مانند قهوه، چای و گُل که مورد تقاضای وافر بسیاری از شهرها می ­باشند، بدین وسیله توجیه اقتصادی بالایی پیدا نمودند. در عمل، درختکاری در شهرها به­ طور نامحسوس یک آموزش اجتماعی و راهکاری برای مشارکت مردم فراهم نمود. در دهه ­های بعد کار این جنبش به دیگر کشورهای آفریقایی گسترش یافت. در این اقدام با جلب تشکل­های مردم نهاد، درخت­کاری و فعالیت­های مرتبط تداوم یافته و به­ عنوان یک فعالیتی اجتماعی سودمند توسط دولت­ها حمایت می­ شوند(MOllison,1981).

تاریخچه مبداءشناسی کشاورزی پایدار را نیز می­توان در جنبش­های مردمی حامی محیط زیست جستجو کرد. چنانچه براین اساس واژه ترکیبیpermaculture  برای اولین بار در سال ۱۹۸۰ میلادی توسط دو نظریه ­پرداز و استاد دانشگاه استرالیایی به کاربرده شد. کلید واژه “کشاورزی پایدار” را می­توان به­ عنوان معادل فارسی کلمه لاتین permaculture مطرح نمود. این واژه ابداعی خود ترکیبی از دو واژه مستقل لاتین با عنوانAgriculture  به معنای کشاورزی وpermanent  به معنای پایدار و با دوام می­باشد. این جنبش به­ عنوان ضرورتی در قبال مقابله با ازدیاد آلودگی­های کره زمین و تخریب فزاینده محیط زیست شکل گرفت و تلاش خود را برای آگاهی عمومی در این زمینه به­ کار بست. مالیسون در سال ۱۹۸۱ در مقابل موقعیت خطیر و غیرقابل مهار آلودگی محیط زیست و فقدان انرژی فسیلی راه­کار کشاورزی پایدار را مطرح نمود. در امتداد این مباحث کلید واژه جدیدی با عنوان “کشاورزی پایدار شهری” مطرح شده است که آن­را نیز می­توان رویکردی از توسعه پایدار برشمرد که در آن طراحی ساخت وساز در خدمت جامعه بشری، هماهنگ با اکوسیستم پایدار طبیعت عمل کرده و مانع از کاهش کیفیت محیط طبیعی می­شود (Mollison, 1981).

موضوع: مدیریت بحران
نویسندگان: محمد رضا فرزاد بهتاش ، ،محمد تقی آقابابائی،مرواریدمحمد امینی

لینک کوتاه : https://novinshahrsaz.ir/?p=9793

ثبت دیدگاه

مجموع دیدگاهها : 0در انتظار بررسی : 0انتشار یافته : 0
قوانین ارسال دیدگاه
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.