چكيده: يكي از جلوه هاي زندگي صنعتي رشد فزاينده شهر نشيني بوده كه مشكلات عديده اي از جمله كمبود مسكن را ايجاد و تشديد نموده است. سكونت تعداد فزايندهاي از مردم در زاغه ها و حاشيه شهرها به خصوص شهرهاي كشورهاي در حال توسعه يكي از نشانه هاي وسعت و حدت مساله مسكن شهري است. ايران نيز به عنوان يك كشور در حال گذار از اقتصاد كشاورزي و جامعه سنتي به اقتصاد صنعتي و جامعه شهري از دهه ۱۳۴۰ شاهد پيدايش مشكلات شهري به خصوص در بخش مسكن بوده است. در شرايط كشور ما ميزان توليد و عرضه مسكن كمتر از تقاضاي آن است. به طوري كه كمبود مسكن گراني زمين و اجاره بها و … مشكلات اساسي سكونت در مراكز شهري كشورمان نظير شهر تهران و به خصوص منطقه يك ميباشد. حل مشكل مسكن در اين منطقه از شهر شناخت همه جانبه عوامل و اصلاح انها را مي طلبد. بدين منظور در اين تحقيق براي بررسي راهكارهاي رفع مشكل مسكن در منطقه يك كه به نظر ميرسد بتوان آنها را در دو محور مهاجرت و كاربري اراضي طبقه بندي كرد از روش پيمايشي در سه ناحيه از نواحي ۱۰ گانه منطقه يك (نياوران، ميني سيتي،تجريش) و با استفاده از داده هاي گرد اوري شده از طريق يك صد ( ۱۰۰ ) پرسشنامه توسط خانوارهاي ساكن در منطقه و با استفاده از نرم افزار مورد بررسي قرار گرفته (chi-square) و تكنيكهاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و ازمون كاي دو SPSS است. نتايج بررسي ها نشان ميدهد كه با وجود رابطه مثبت بين عدم تعادل در عرضه و تقاضاي مسكن (نداشتن مسكن ملكي) در محدوده مورد مطالعه و مهاجرت شدت اين رابطه در حدي است كه در سطح اطمينان ۹۹ درصد رابطه معني دار بين دو متغير تأييد گردد.
واژگان كليدي: برنامه ريزي، مسكن، عرضه، تقاضا، منطقه يك تهران.

دريافت مقاله:۸۹/۰۹/۱۲

پذيرش نهايي:۹۰/۱۲/۲۵

تعداد صفحات: ۱۴ صفحه

محل انتشار: چشم انداز جغرافيايي (مطالعات انساني)، سال ششم، شماره ۱۷ ، زمستان۱۳۹۰

فایل PDF مقاله تحليلي بر عرضه و تقاضاي مسكن در منطقه يك تهران به صورت رایگان از طریق لینک زیر می توانید دانلود نمایید.