در اخبار این روزها با توییتها و پیامهای دو شهردار سابق و کنونی تهران مواجه هستیم، نکته قابلتأمل صلاحیت دو طرف در برقراری این دیالوگها میباشد؛ لذا ابتدا رزومه مدیریت شهری و دانشگاهی هر دو عزیز را بررسی میکنیم:

پیروز حناچی در ۲۱ خرداد ۱۳۴۲ در تهران به دنیا آمد، وی سیاستمدار اصلاحطلب و تمام مقاطع تحصیلی دانشگاهی او در رشته معماری و در پردیس هنرهای زیبا دانشگاه تهران طی کردهاند، تحصیلکرده دکتری، ۱۳۷۸, معماری – مرمت شهری، تهران و کارشناسی ارشد، ۱۳۷۱, معماری، تهران نام برد.
از نوشتههای علمی با رویکرد معماری و شهرسازی. مرمت ایشان میتوان آثاری چون:
کتاب بررسی تطبیقی تجارب مرمت شهری در ایران و جهان (بافت تاریخی شهر یزد -سبحان نور، ۱۳۸۶)
کتاب بازآفرینی شهرها میراثی برای آینده. (انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۸۹)
کتاب حفاظت و توسعه در بافتهای باارزش روستایی (بنیاد مسکن انقلاب اسلامی، ۱۳۹۰)
کتاب احیای بافت شهر تاریخی با رویکرد مشارکت (انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۹۱)
کتاب مرمت شهری در بافتهای تاریخی ایران (انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۹۱)
کتاب ولیعصر تهران (هنر معماری قرن، ۱۳۹۳)
کتاب تسهیل دسترسی به بناها و مناظر تاریخی برای کمتوانان جسمی (انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۹۳)
کتاب اصول و مستندسازی بناها و محوطههای تاریخی (انتشارات دانشگاه تهران، ۱۳۹۴)
و بیش از ۳۰ کتاب ترجمه شده و مقالات علمی واجد ارزش در ژورنال علمی و آکادمیک چاپ شده را در کارنامه علمی خود ثبت کردند.
حناچی در جریان صدمین جلسه شورای شهر تهران، پیروز حناچی را با کسب ۱۱ رأی از ۲۱ رأی بهعنوان شهردار جدید تهران انتخاب کردند. حکم حناچی در تاریخ ۷ آذرماه ۹۷ از سوی وزیر کشور صادر شد.
برخی از سمتها و فعالیتهای اجرایی دکتر پیروز حناچی:
دبیر شورایعالی شهرسازی و معماری کشور
عضو شورایعالی ترافیک
معاون معماری و شهرسازی وزارت راه و شهرسازی
معاون فنی و عمرانی شهرداری تهران
معاون شهرسازی شهرداری تهران
رئیس مؤسسه پژوهشی فرهنگ و هنر دانشگاه تهران
نخستین رئیس مرکز مطالعاتی و تحقیقاتی شهرسازی و معماری ایران
رئیس مرکز آموزش عالی میراثفرهنگی
پیروز حناچی شهردار سابق تهران که با سپریکردن پلههای علمی و تجربی به سکانداری شهرداری تهران رسیدند، بنا به تجربیاتی که در این دوران کسب کردند اقدامات بسیار مثبت را در شهرداری تهران رقم زدند و با حضور ایشان روند شهر فروشی و تراکمفروشی که قبل از ایشان شروع شده بود، بسیار کند شد و بنا به موضوع موردعلاقه ایشان که بخشی از مقالات و کتابهای ایشان یعنی میراث و فرهنگی و تاریخی را در برمیگیرد، در دستور کار شهرداری قرار گرفت ایشان بهعنوان یک متخصص شهری سیاستهای اقتصادی شهرداری تهران را در شرایطی تغییر دادند که حضور ایشان در شهرداری مصادف بود با ۲ بحران تحریم و شیوع ویروس کووید-۱۹ که ۶ ماه قبل از انتخاب آقای حناچی به شهرداری تهران یعنی در ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۷ آمریکا رسماً از برجام خارج شد و سیاست «فشار حداکثری» یعنی شدیدترین، بیسابقهترین و ظالمانهترین تحریمها بر ملت ایران را در پیش گرفت و این موضوع بهانهای برای برخی شرکتهای خارجی طرف قرارداد شهرداری ایجاد کرد که از تعهدات سرپیچی کرده و به قرارداد و تعهدات خود پایبند نبوده و قراردادها یا فسخ شده یا بهکندی و مشکلات فراوان انجام شد و شهرداری تهران با مشکل پیشبینینشدهای مواجه شد که سیستم مدیریت شهری تهران را با چالش کالاهای صنعتی و تکنولوژیک موردنیاز شهر روبرو ساخت. بحران دومی که شهرداری تهران یکسال بعد از حضور دکتر پیروز حناچی، یعنی در پاییز ۱۳۹۸، جهان با پدیدهای به نام بیماری کووید-۱۹ مواجه شد. شرایط خاص این بیماری جهان را شک کرد و تهران از این قاعده مستثنا نبود و شکل و شرایط شهر در سایه ترس و وحشت فرورفت. ولی ایشان گرگ باراندیده حوزه مدیریت شهری بودند و شاید در آن شرایط موضوع تصویر شهرداری را بهعنوان نهادی فاسد در اذهان عمومی و مشکل ازدسترفتن اعتماد عمومی یکی از مهمترین مشکلات در اداره شهر بدل کرده بود میتوان فقط ایشان لایق شهرداری تهران برای گذر از این برهه دانست.

علیرضا زاکانی متولد ۱۲ اسفند ۱۳۴۴ تهران است
وی سیاستمدار اصولگرا و شهردار کنونی تهران می باشد. ایشان قبل از انتخاب از سوی شورای شهر بهعنوان شهردار تهران، نماینده مردم قم و همزمان رئیس مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی ایران بود. دکتر زاکانی متخصص پزشکی هستهای و عضو هیئتعلمی دانشگاه علوم پزشکی تهران است. مسئولیت سازمان بسیج دانشجویی کشور و عضویت در شورایعالی جمعیت هلالاحمر ایران از دیگر مسئولیتهای اجرایی ایشان بوده است. وی همچنین نمایندگی تهران در دورههای هفتم، هشتم و نهم مجلس شورای اسلامی و ریاست کمیسیون ویژه بررسی برجام در پارلمان را برعهده داشته است. دکتر زاکانی دارای سابقه فعالیتهای مطبوعاتی و رسانه ای نیز می باشد. ایشان در تاریخ ۱۷ مرداد ۱۴۰۰، از سوی شورای اسلامی شهر تهران بهعنوان شهردار تهران انتخاب و پس از صدور حکم از سوی دولت، از تاریخ ۱۱ شهریور ۱۴۰۰ رسماً به عنوان شهردار تهران آغاز به کار کرد.

از نکات منفی رزومه علیرضا زاکانی در مسند شهرداری تهران میتوان عدم پاسخگویی ایشان به شورای شهر تهران و افکار عمومی دانست. ایشان در صدد نشاندادن رزومه موفق در دوران شهرداری خود هستند و بعضاً متوسل به آمارها و گزارشهای غیرواقعی شدهاند و اجتناب از قبول اتفاقات حادث شده در زمان مدیریت خود در شهرداری تهران هستند. ضعف مدیریت ایشان را میتوان به سرسامآور دانستن انتصابها، اخراجها و … در ۶۴۶ روز حضور ایشان و تذکرات و اعتراضات زیاد شورای شهر تهران به ایشان دانست.
در پی بررسی انجام شده و تا زمانی که صلاحیت قانونی آقای زاکانی برای جایگاه شهرداری تهران محرز نشده باشد، نمیتوان رزومه کاری ایشان در بحث مدیریت شهری را صورت دقیق بررسی کرد و استفاده ایشان از ادبیات غیرمحترمانه و غیرتخصصی نشان از ضعف عملکردی در مدیریت شهری است وگرنه میتوان با نقد تخصصی بر اقدامات صورتگرفته نکات آموزشی برای مدیران شهری بهجای گذاشت. زمان تصدیگری آقای حناچی و شرایط آن زمان و عملکرد ایشان نشان از توانایی بالقوه ایشان را دارد و کارنامه نسبتاً موفقی از ایشان بهجایمانده است؛ ولی از علیرضا زاکانی خاطره بارنندگی زمستان سال گذشته ، قفلشدن خیابانها ودر کمال تعجب روان اعلامکردن ترافیک از سمت ایشان، خرابیهای پلهبرقی و لوکوموتیوهای متروی تهران و به سخره گرفتن ارباب جراید و طفرهرفتن از جواب، فساد ۲۰ هزارمیلیاردی در شهرداری در پی آن اسلحهکشی کارمند شهرداری و گردننگرفتن شهردار تهران، توضیح واضحات در امر مسکن و وعدههای پوچ، مجوزهای بیرویهای صادر شده از شهرداری تهران و حذف نماینده وزارت راه و شهرسازی از کمیسیون ماده ۵، ادغام شبانه شرکت کنترل ترافیک با شرکت رایانه شهر قبل از نظرخواهی شورای شهر و اعتراض آنها، گزارش مبهم در مورد املاک شهرداری تهران و در کل فاصلهگرفتن از شفافسازی و….
آقای زاکانی در جدال لفظی پا گذاشتهاند که با عدم تخصص و تجربه در مدیریت شهری، حضور با حرف حدیث و غیرقانونی در پست شهردار تهران، ضعف مدیریت در دوران تصدی شهرداری تهران در مقابل رزومه قوی و تخصصی آقای حناچی باعث خارجشدن بحث از سمت انتقاد تخصصی به سمت بیاحترامی و توهین سوق پیدا کند، لذا پیشنهاد میشود:
«جناب آقای علیرضا زاکانی در سایه بنشینند و مدیریت شهری را به متخصصین باز پس دهند و به حوزه پزشکی هستهای یا مجلس بازگردند».




















