رفتارهای متفاوت مردم در فضاهای شهری به علت وجود عوامل مختلف در فضای شهری است. این عوامل مختلف بصورت مستقیم یا غیر مستقیم بر چگونگی رفتار استفاده کنندگان از فضا تاثیر می گذارد. یکی از این عوامل که بر استفاده مستمر افراد از فضاهای شهری اثر گذار است و شرط آمدن به فضای شهری است، عامل اقلیم و نحوه تاثیر آن بر استفاده از فضا است. بنابراین تعدیل شرایط نامساعد اقلیمی_ محیطی در فضاهای شهری، عامل مهم در استفاده بهتر و کاملتر از این فضاها توسط استفاده کنندگان از فضای شهری است. در پژوهش حاضر، نقش اقلیم بر الگوی رفتاری استفاده کنندگان از فضا بعنوان مهمترین عامل در تعیین رفتار مردم مد نظر قرار گرفته است و تلاش بر این بوده با بررسی و مقایسه و در انتها تحلیل الگوهای رفتاری مردم در دو اقلیم سرد و کوهستانی و گرم و مرطوب (شهرکرد و بوشهر) ضوابطی تدوین شود که فضاهای شهری این دو پهنه اقلیمی در ماهها و ساعات مختلف شبانه روز، دارای تجمع پذیری جمعیتی بیشتری باشند. به این مفهوم که توجه به آسایش اقلیمی و نجوه تاثیر آن بر استفاده کنندگان از فضاهای شهری می‌تواند شرط موفقیت و یا عدم موفقیت فضاهای شهری در اقلیم‌های گوناگون باشد.