ابتدا تعریفی از مفهوم آمایش سرزمین و ضوابط ملی آمایش سرزمین ارائه شده است و سپس این ضوابط در قالب یک فایل به پیوست در اختیار شما عزیزان قرار داده شده است.
مفهوم آمایش سرزمین: آمایش سرزمین در برنامه های میان مدت توسعه ارائه دهنده چشم اندازهای سازمان فضایی سرزمین در قلمروهای مختلف سرزمینی (اعم از منطقه، استان و شهرها) است. این چشم اندازها به مثابه مرجعی برای مدیریت تعاملات و مداخلات بین بخش های مختلف اقتصادی و استانها برای سازگاری و تناظر بهتر میان برنامه های توسعه با قابلیت ها و نیازهای قلمروهای مختلف سرزمین بوده که در راستای تقویت روابط بین رشد اقتصادی و توسعه سرزمین بر اساس ضوابط ملی و اصول آمایش سرزمین عمل می نمایند.
مفهوم ضوابط ملی آمایش سرزمین: ضوابط ملی آمایش سرزمین، مجموعه چارچوب ها و قواعد و مقرراتی است که به منظور تحقق سازمان فضایی مطلوب کشور، ارتقاء بهره وری از سرزمین و یکپارچه سازی و انتظام بخشی به مداخلات توسعه ای بخشها در قلمروهای مختلف سرزمین تدوین می شود. این ضوابط می بایست صریح و شفاف بوده و با رویکردی مسئله مبنا، راهکارها و سیاستهای عملیاتی را در راستای راهبردهای مرتبط مطرح نماید. لازم به توضیح است ضابطه در حوزه آمایش سرزمین متناسب با مقیاس سرزمینی آن و تنوع و تکثر موضوعات و ابعاد با مفهوم ضابطه در حوزه هایی مانند معماری متفاوت بوده و به راهکار با سیاست نزدیک می باشد. ضوابط ملی آمایش متناسب با محتوا به چهار دسته تقسیم بندی می شوند: ضوابط سلبی ضوابط هشداردهنده ضوابط تشویقی ضوابط ایجابی ضوابط می بایست معطوف به یکی از ابعاد زیر باشد: فعال سازی یک استعداد یا ظرفیت بالقوه در توسعه بخش در قلمروهای سرزمینی . منع توسعه یک فعالیت یا اقدام توسعه ای در یک قلمرو به علت چالشها و تنگناها. کاهش عدم تعادل و نابرابری در قلمروهای مختلف سرزمینی . ملاحظه تاثیرات یک فعالیت یا اقدام توسعه ای بر سرزمین و محیط زیست. ارتقاء کارآیی و بازدهی اقتصادی یک فعالیت در قلمروهای سرزمینی . ملزومات و نیازمندیهای توسعه بخش در قلمروهای سرزمینی . تقسیم کار ملی و تعیین نقش، جایگاه و ماموریت برای قلمروهای جغرافیایی.
برای دریافت فایل ضوابط ملی آمایش سرزمین گزینه دریافت را بزنید:
