چکیده:افزايش جمعيت شهري و در نتيجه رشد و گسترش ابعاد فيزيكي و اجتماعي شهرها، تأثيرات قابل توجهي بر زندگي شهري دارد؛ به طوري كه امروزه مفهوم شهرها بدون در نظر گرفتن فضاي سبز در اشكال گوناگون آن، غيرقابل تصور است . از اين رو هدف اصلي اين پژوهش، كمك به ارتقا و بهبود كيفيت فضاي سبز در شهر ميانه است. روش تحقيق به لحاظ هدف، كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي- تحليلي مي باشد. پس از شناخت مؤلفه ها و شاخص هاي مؤثر در برنامه ريزي فضاي سبز شهري، به بررسي آن در حوزه هاي چهارگانه شهر ميانه پرداخته شد. در نهايت، براي تعيين تعداد اعضاي نمونه آماري ، از فرمول كوكران استفاده شد. ۳۸۳ پرسشنامه با در نظر گرفتن مقياس و شعاع دسترسي هر پارك، به روش نمونه گيري تصادفي، توزيع شد. روش گردآوري داده ها براساس مطالعات كتابخانه اي،اسنادي و مصاحبه با ۱۰ كارشناس مرتبط با فضاي سبز شهري به ارائه راهكارهايي در راستاي برنامه ريزي مطلوب فضاي سبز شهر ميانه، پرداخته شد. براساس نتايج تحقيق، مؤلفه كالبدي، بيشترين اهميت نسبي را در ميان ساير مؤلفه ها به خود اختصاص داده و مؤلفه هاي زيست محيطي، اجتماعي و اقتصادي، در درجه هاي بعدي اهميت قرار گرفته اند.همچنين وضعيت فضاي سبز حوزه ۳ شهر ميانه، نسبت به ساير حوزه هاي اين شهر در سطح پايين تري مي باشد؛ بنابراين بايد در اولويت برنامه ريزي و احداث فضاي سبز شهري قرار گيرد.

واژگان كليدي: برنامه ريزي فضاي سبز، فضاي سبز شهري، روش تحليل سلسله مراتبي، شهر ميانه

تاریخ دریافت: ۹۳/۰۲/۲۴                تاریخ پذیرش: ۹۳/۱۱/۰۴

تعداد صفحات:۲۱ صفحه

محل انتشار:فصلنامه علمي- پژوهشي اقتصاد و مديريت شهري، سال سوم، شماره دهم،بهار ۹۴

فایل PDF مقاله بررسي شاخص هاي كمي و كيفي مؤثر در برنامه ريزي فضاي سبز شهري (مطالعه موردي: شهر ميانه) به صورت رایگان از طریق لینک زیر می توانید دانلود نمایید.