براساس ماده پنج قانون تاسیس شورای عالی شهرسازی و معماری ایران کمیسیون ماده پنج موظف به بررسی و تصویب طرحهای تفصیلی و شهری و تغییرات آنها است، به عبارت دیگر، از وظایف اصلی کمیسیون ماده پنج تغییر و تصویب طرحهای تفصیلی است.
طرح تفصیلی به طرحی گفته میشود که بر اساس قوانین و اصول طرح جامع شهری تهیه و اجرا میشود. در این طرح برنامه ها و مدیریت شهر به صورت مفصل در موضوعاتی همچون میزان تراکم جمعیتی، تراکم ساختمانی، وضعیت حمل و نقل، تعیین متراژ زمین به همراه توسعه، نوسازی و بهسازی و… مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
وحید داعی شنبه شب در حاشیه نشست کمیسیون ماده پنج خراسان رضوی که به ریاست معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری برگزار شد، اظهار کرد: طرح تفصیلی شهر شاندیز، قریب به هفت سال پس از ابلاغ طرح جامع آن در سال ۱۳۹۵، در محدوده ای به وسعت ۱۳۰۹ هکتار با جمعیت ۴۶ هزار و ۵۵۰ نفر در افق سال ۱۴۱۲ به تصویب کمیسیون ماده پنج رسید.
وی اظهار کرد: تصویب این طرح با توجه به ویژگیهای خاص منطقهای شهر شاندیز و با رویکرد حفاظت از باغات و چشم اندازهای طبیعی شهر که از مهم ترین ارکان هویت بخشی به این شهر است، همچنین توجه ویژه به ظرفیت های گردشگری آن، با حساسیت و دقت فراوان در نشستهای متعدد کمیته کارشناسی پس از بازدید از سطح شهر بررسی و در نهایت طی دو نشست کمیسیون ماده پنج به سرانجام رسید.
داعی ادامه داد: با تصویب طرح تفصیلی که به نوعی نقشه راه شهرداری در پیشبرد اهداف توسعهای شهر شاندیز است، پیش بینی میشود دسترسی به اهداف و چشم انداز مصوب طرح جامع را سریعتر از پیش میسر سازد.
مدیر کل راه و شهرسازی خراسان رضوی گفت: در چشم انداز افق شهری، شاندیز منطقه ای با جمعیت پذیری متناسب همراه با کارکردهای آن، با کیفیت مناسب سکونتی، پایداری بافت شهری و حفظ الگوهای با ارزش کالبدی و معماری سنتی، ایجاد کننده تعامل مناسب الگوهای زندگی شهری و روستایی با حفظ سنت های محلی است.
داعی افزود: همچنین در چشم انداز این شهر، توجه خاص به رشد صنایع و هنرهای دستی و بومی و توسعه باغداری، تامین اشتغال افراد بومی و جذب افراد غیربومی با توجه به تنوع فعالیتهای گردشگری با بهره گیری از محیط سبز و جاذب گردشگران در سطح منطقه، ملی و فراملی از طریق ایجاد تجهیز فضاهای طبیعی، فضاهای چند عملکردی گردشگری و مناطق گردشگری با تامین زیرساختها و فضاهای وابسته لازم با رویکرد حفظ منابع طبیعی و ارزشمند، فضاهای با ارزش تاریخی، سکونتی، تنوع قومی و فرهنگی در نظر گرفته شده است.
