موضوع ساخت مسکن ارزان برای اقشار ضعیف جامعه را بارها و بارها در اخبار و نقل قولهایی که از مسئولان منتشر شده است شنیده و خواندهایم، موضوعی که شاید تا حدودی رنگ واقعیت به خود گرفته باشد اما آنطور که وعده داده شده بود و انتظار میرفت نتوانسته باری از روی دوش مشکل کمبود مسکن در کشور بردارد.
مشکل کمبود مسکن یکی از دغدغههای مهم تمامی دولتها در طی سالیان اخیر بوده است، دغدغهای که در پی آن تیم اقتصادی هر دولت تصمیمات و راهکارهایی را برای حل آن در پیش گرفته اما تاکنون نتوانسته به طور کامل این مشکل را حل و به نیاز مسکن تعداد کثیری از هموطنان پاسخ دهد.
به تازگی هم مهرداد بذرپاش در در حاشیه افتتاح و آغاز عملیات اجرایی پروژههای متعدد بندری، جادهای و مسکن در استان گلستان، درباره فراهم کردن شرایط برای تامین مسکن مردم گفته است: «دولت در فراهم کردن شرایط برای تامین مسکن مردم، تسهیلگری میکند. در همین رابطه تلاش کردهایم تا با تامین زمین و سیاستگذاری در پرداخت تسهیلات، شرایط را برای خانه دار کردن مردم تسهیل کنیم.
او همچنین وعده داد که نرخ سود بازپرداخت تسهیلات مسکن را که از ۲۳ به ۱۸ درصد رسیده است، بار دیگر کاهش پیدا کند.
جالب اینجاست که قدمت این مشکل در کشور ما عمری حدود ۵۰ سال دارد و سال هاست که مردم با آن دست در گریبان هستند. شاهد این موضوع هم مطلبی است که روزنامه اطلاعات در تاریخ پنجم دی سال ۱۳۵۳ منتشر کرده بود که حکایت از وعده ساخت مسکن ارزان قیمت برای اهالی تهران داشت.
در مطلب این روزنامه آمده است که سازمان مسکن در اقدامی برای خانهدار کردن مردم، اقدام به ساخت ۱۵۰۰ واحد مسکونی ارزان قیمت در شهر تهران کرده است و قرار است این واحدهای مسکونی پس از اتمام پروژه ساخت به کارمندان دولت واگذار شود.
۵۰ سال عمر کمی برای حل یک مشکل در سطح کلان نیست، مشکلی که نه تنها رفاه بخش عمده ای از جامعه را تامین میکند، بلکه به یکی از مهمترین دغدغههای مدیریتی کشور هم پایان میدهد.
